Sceny myśliwskie z Dolnej Bawarii
Reżyseria/Grażyna Kania
Przekład/Sława Lisiecka
Współpraca dramaturgiczna/Paulina Skorupska
Scenografia i kostiumy/Sabine Mader
Muzyka/Dominik Strycharski
Reżyseria świateł/Michał Głaszczka
Asystent reżysera/Aleksandra Henglewska
Asystent scenografa i tłumacz/Katarzyna Śmielska
Inspicjent/Magdalena Matusewicz
 
Tłumaczenie piosenki/Bogumiła Szachnowska
Opracowanie tłumaczenia i tekstu/Grażyna Kania

Premiera: 2-09-2016
Scena: Duża Scena
Czas trwania: 1 godzina 50 minut
 
Spektakl od 16. roku życia

Obsada:

Piotr B. Dąbrowski /Abram/
Teresa Kwiatkowska /Barbara/
Anna Biernacik /Tonka/
Ewa Szumska /Maria/
Konrad Cichoń /Rovo/
Barbara Prokopowicz /Zenta/
Barbara Krasińska /Rzeźniczka/
Kornelia Trawkowska /Paula/
Piotr Kaźmierczak, Jakub Papuga /Volker, Georg/
Andrzej Szubski /Kostuch/

 
„Sceny myśliwskie z Dolnej Bawarii” Martina Sperra zapoczątkowały w połowie lat 60. w Niemczech falę „nowych dram ludowych". Autor został okrzyknięty wschodzącą gwiazdą niemieckiego teatru. W 1968 roku zagrał główną rolę w głośnej filmowej adaptacji „Scen myśliwskich…” w reżyserii Petera Fleischmanna.
 
„Sceny myśliwskie…” na przykładzie wiejskiej społeczności pokazują, w jaki sposób społeczeństwa, w imię obrony moralności i ukonstytuowanego stylu życia, mogą wytwarzać mechanizmy wykluczenia. A także, jak mogą się one umacniać i integrować poprzez obecność kogoś, kto zagraża utrzymaniu status quo. 

  
W dramacie Sperr pokazuje mieszkańców małej wsi, w której obecność tego, kto nie przystaje do reszty, pociągnęła za sobą sekwencję przemocy – nagonka na innego popchnęła tu niepełnosprawnego intelektualnie do samobójstwa, a homoseksualistę do morderstwa. Polowanie na ofiarę trwało tak długo, aż w końcu wzięła ona odwet, sama stając się myśliwym. 
 
Bohaterem Sperra jest społeczność oraz rządzące nią i wytwarzane przez nią prawa – intencją autora nie jest denuncjacja, ale próba rozpoznania mechanizmów. W 1967 roku Martin Sperr tłumaczył: „Chciałem pokazać, że człowiek może stać się przedmiotem nagonki w każdej sytuacji, jeśli tylko ktoś zechce tę nagonkę na niego prowadzić”. W spektaklu Grażyny Kani na przykładzie jednostkowej historii widzimy społeczny proces dyskryminowania, wyłączania ze wspólnoty i drogę do zbrodni moralnie usprawiedliwionej przez społeczność.
 
2017-02-19 19:00

Duża Scena, Teatr Polski w Poznaniu Poznań 27 Grudnia 8/10
Drugi Spektakl

Reżyseria/Anna Karasińska
Współpraca Dramaturgiczna/ Ewelina Pankowska
Ruch sceniczny/Magdalena Ptasznik
Kostiumy/Anna Nykowska
Światła/Szymon Kluz
Asystent Reżysera, Inspicjent/ Agnieszka Misiewicz
 
Premiera: 13-05-2016
Scena: Malarnia
Czas trwania: 1 godzina 10 minut

Występują:
Agnieszka Findysz, Monika Roszko, Małgorzata Peczyńska (gościnnie), Katarzyna Węglicka (gościnnie), Mariusz Adamski, Przemysław Chojęta, Michał Kaleta, Wojciech Kalwat, Paweł Siwiak, Wiesław Zanowicz
 
Czym jest doświadczenie teatralnej wspólnoty, wspólnoty widzów i aktorów – jak uzyskać przepływ energii między sceną a publicznością? Jak sprowokować wyobraźnię widza? Od czego zależy percepcja spektaklu? Twórcy Drugiego spektaklu stawiają pytanie o metateatralność, na które naturalnie nie udzielą odpowiedzi.


 
Recenzje

„Drugi spektakl” to dość specyficzny eksperyment teatralny, przedstawienie balansujące gdzieś pomiędzy spektaklem a happeningiem. To rodzaj sztuki, w której światło gaśnie dopiero w końcowej scenie, pozwalając przez ponad godzinę utrzymać kontakt wzrokowy aktora z widzem. Obaj stają się zatem mocno zaangażowanymi uczestnikami owego spektaklu. Granica pomiędzy tym, co zaplanowane, zagrane, wyuczone a spontaniczną reakcją zostaje całkowicie zatarta. Każda ze stron jest widownią, podobnie jak każdy z widzów staje się aktorem.
Prowokacyjny sposób patrzenia na widza – bo to właśnie on staje się głównym bohaterem sztuki, przeobraża  się w autorefleksję na temat nas samych – bywalców sal teatralnych, przybierających z góry ustalone normy zachowań. Jak wejść do teatru, jak znaleźć właściwe miejsce, w jaki sposób usiąść, jak pokonać duszący kaszel w trakcie spektaklu, czy wreszcie jakimi oklaskami nagrodzić aktorów – to pytania, które padają z wnętrza Malarni Teatru Polskiego w Poznaniu. 
Marta Łuczkowska, www.swiatkultury.com.pl, 16.05.2016
 
 
„Drugi spektakl” Krasińskiej jest nie tylko jej drugim spektaklem, lecz także opowieścią o „drugim spektaklu”, który w teatrze zawsze dzieje się na widowni. Karasińska, razem z zespołem aktorów na początku pokazują instruktaż "jak zachowywać się w teatrze". (...) Te krótkie i dowcipne scenki stają się w pewnym momencie niebezpieczną grą z widzami. Widać, że aktorzy w portretowaniu poszczególnych gestów zaczynają naśladować publiczność. (...) Anna Karasińska znów pokazała, że potrafi świetnie operować teatralnością i przypatrywać się mechanizmom działania sceny. Jej spektakle są skromne i bezpretensjonalne, a jednocześnie widać w nich namysł nad samym sensem uprawiania sztuki. Reżyserka razem z Magdaleną Ptasznik, odpowiedzialną za ruch sceniczny, potrafiła wydobyć z aktorów perfekcyjne rozgrywanie najdrobniejszych gestów. Każde z aktorów zaznacza swoją odrębność, a jednocześnie widać, jak potrafią się zjednoczyć jako zespół i wspólnie, bez gwiazdorstwa i szarży, pracować na finałowy efekt przedstawienia. 
Stanisław Godlewski, „Gazeta Wyborcza”, 16.05.2016
 

Jeszcze nigdy nie widziałem artystów poznańskiego Teatru Polskiego w takiej formie. Karasińska buduje minimalistyczne przedstawienie na precyzyjnych, drobnych gestach. Na skupieniu, zmyśle obserwacji i umiejętności perfekcyjnego operowania szczegółem. No i na kpinie z teatralnego snobizmu. Druga połowa „Drugiego spektaklu” to gra w wyzwania: „chcę coś poczuć", „chcę zobaczyć coś o...”. Aktorzy kolejno wchodzą między publiczność. Sytuacja stopniowo się zagęszcza, a oczekiwania stają trudne do spełnienia.
Witold Mrozek, „Gazeta Wyborcza”, 27.05.2016 


2017-02-19 19:00

Teatr Polski - Malarnia I Poznań 27 Grudnia 8/10
Myśli nowoczesnego Polaka. Roman Dmowski (nieautoryzowana biografia)

Reżyseria/Grzegorz Laszuk
Tekst i dramaturgia/Anna Wojnarowska, Grzegorz Laszuk
Muzyka/Bartek Rączkowski
Ruch sceniczny/Weronika Pelczyńska
Wideo/Adrian Cognac
Reżyseria świateł/Karolina Gębska
Kostiumy/Ewelina Ciuchta
Kierownik produkcji/Andrzej Szwaczyk
Inspicjent/Magdalena Matusewicz

 
Premiera: 11-11-2016
Scena: Malarnia
Czas trwania: 1 godzina 20 minut

 
W obsadzie: Monika Roszko, Anna Wojnarowska (gościnnie), Jakub Papuga, Paweł Siwiak

 
To coś więcej niż przedstawienie teatralne. To mroczny musical.
 
Przy akompaniamencie gitary, saksofonu i trąbek wystąpią przed Państwem: Roman Dmowski i Hannah Arendt. Ich biografie w rzeczywistości nigdy się nie przecięły. Do takiego egzotycznego spotkania mogło dojść tylko na deskach Teatru Polskiego w Poznaniu.
Niespodziewanie z książki Romana Dmowskiego wyłania się obraz politycznej rzeczywistości. Wystarczy posłuchać przemówień prawicowych polityków aby dostrzec, że używają języka, którego autorem jest ojciec współczesnej prawicy. Język radykalny, pełen uprzedzeń i resentymentów, podkreślanie roli kościoła i polskości – to kalka z tekstów Dmowskiego.
Zanurzone w konkretnym kontekście politycznym rozważania dotyczące biografii Romana Dmowskiego, zamieniają się w znacznie szerzej sformułowane pytania o to, co skłoniło go do tworzenia nacjonalistycznej, antysemickiej i antydemokratycznej ideologii.
Czy osobista historia dzieciństwa autora „Myśli nowoczesnego Polaka” wywarła wpływ na jego postrzeganie świata?
Jak mogłoby wyglądać spotkanie Hannah Arendt – filozofki, myślicielki i Romana Dmowskiego –  antysemity i ideologa nacjonalizmu? Gdzie leżą źródła triumfu współczesnej prawicy?
Zadając sobie te i inne pytania twórcy stworzyli intensywny, nasycony kontrowersjami musical, w którym myśli nie krępują się żadnymi względami.
 
Ważne informacje:

>w spektaklu wykorzystywana jest lampa stroboskopowa;
>w niektórych scenach spektaklu użyta jest bardzo głośna muzyka.
2017-02-23 19:00

Teatr Polski - Malarnia II Poznań 27 Grudnia 8/10
Myśli nowoczesnego Polaka. Roman Dmowski (nieautoryzowana biografia)

Reżyseria/Grzegorz Laszuk
Tekst i dramaturgia/Anna Wojnarowska, Grzegorz Laszuk
Muzyka/Bartek Rączkowski
Ruch sceniczny/Weronika Pelczyńska
Wideo/Adrian Cognac
Reżyseria świateł/Karolina Gębska
Kostiumy/Ewelina Ciuchta
Kierownik produkcji/Andrzej Szwaczyk
Inspicjent/Magdalena Matusewicz

 
Premiera: 11-11-2016
Scena: Malarnia
Czas trwania: 1 godzina 20 minut

 
W obsadzie: Monika Roszko, Anna Wojnarowska (gościnnie), Jakub Papuga, Paweł Siwiak

 
To coś więcej niż przedstawienie teatralne. To mroczny musical.
 
Przy akompaniamencie gitary, saksofonu i trąbek wystąpią przed Państwem: Roman Dmowski i Hannah Arendt. Ich biografie w rzeczywistości nigdy się nie przecięły. Do takiego egzotycznego spotkania mogło dojść tylko na deskach Teatru Polskiego w Poznaniu.
Niespodziewanie z książki Romana Dmowskiego wyłania się obraz politycznej rzeczywistości. Wystarczy posłuchać przemówień prawicowych polityków aby dostrzec, że używają języka, którego autorem jest ojciec współczesnej prawicy. Język radykalny, pełen uprzedzeń i resentymentów, podkreślanie roli kościoła i polskości – to kalka z tekstów Dmowskiego.
Zanurzone w konkretnym kontekście politycznym rozważania dotyczące biografii Romana Dmowskiego, zamieniają się w znacznie szerzej sformułowane pytania o to, co skłoniło go do tworzenia nacjonalistycznej, antysemickiej i antydemokratycznej ideologii.
Czy osobista historia dzieciństwa autora „Myśli nowoczesnego Polaka” wywarła wpływ na jego postrzeganie świata?
Jak mogłoby wyglądać spotkanie Hannah Arendt – filozofki, myślicielki i Romana Dmowskiego –  antysemity i ideologa nacjonalizmu? Gdzie leżą źródła triumfu współczesnej prawicy?
Zadając sobie te i inne pytania twórcy stworzyli intensywny, nasycony kontrowersjami musical, w którym myśli nie krępują się żadnymi względami.
 
Ważne informacje:

>w spektaklu wykorzystywana jest lampa stroboskopowa;
>w niektórych scenach spektaklu użyta jest bardzo głośna muzyka.
2017-02-24 19:00

Teatr Polski - Malarnia II Poznań 27 Grudnia 8/10
Modułowy system sprzedaży i rezerwacji biletów Bilety24.